شمارهٔ ۲۵۴ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز پی بیگانه خویی را، به امّید وفا افتم
به دام صد بلا از یک نگاه آشنا افتم
بود چون سایه در پای تو، هستی خاکساران را
مباد آن روز کز سرو سرافزازت جدا افتم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره می‌کند. او به خاطر امید به وفا، به بیگانه‌اش وابسته شده و در دام مشکلات و سختی‌ها گرفتار شده است. شاعر از اثر وجود معشوق بر زندگی خاکی‌ها سخن می‌گوید و نگران است که روزی از سایه‌ی معشوق خود جدا شود.