شمارهٔ ۲۶۱ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
صبوحی می کند تکلیف، کز می کام بردارم
چو گردون سبحه را از کف گذارم، جام بردارم
زمینگیرم چنان بر خاک کوی او که پهلو را
نشد چون نقش پا، از بستر آرام بردارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به حالتی از شوق و عشق اشاره دارد که در آن تصمیم دارد از می و خوشی بهره‌برداری کند. او می‌خواهد با رها کردن سبحه (نماد ذکر و دعا) و نوشیدن جام، به عشق و درک عمیق‌تری از معشوق برسد. شاعر همچنین از زمین‌گیر شدن و غرق شدن در عشق معشوق صحبت می‌کند، به گونه‌ای که اثر حضور او بر زمین باقی نماند و نتواند به راحتی از این حالت بگذرد.