شمارهٔ ۲۶۴ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی کلمات و قدرت اثرگذاری آن‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید که سخنانش همواره در دل‌ها باقی می‌ماند و هیچ‌گاه محو نمی‌شود. همچنین، به نورانی بودن حرف‌هایش و تاثیر آن بر دیگران اشاره می‌کند. شاعر از زیبایی‌های عالم و گلستان ارم صحبت می‌کند و آن‌ها را به طاووس و رنگ و زیبایی‌های کلامش نسبت می‌دهد. در نهایت، او بیان می‌کند که هر کلمه‌اش عمق و معنا دارد و می‌تواند به شکل‌های مختلف جلوه‌گر شود.