شمارهٔ ۲۶۳ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
نی شیون طرازم، ناله ها در آستین دارم
به سوز و ساز عشقم، شمع محفل می توان گفتن
که من هم گریه و هم خنده را در آستین دارم
تو می دانی که از مستی، چه خونها در دلم کردی
اگر چون شیشه، خونین گریه ها در آستین دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر احساسات عمیق و درونی خود را بیان می‌کند. او به خاطر سکوت و خاموشی‌اش در ظاهر، اما در دلش نوا و آهنگی دارد. او می‌گوید که هم شادی و هم غم را در خود دارد و به عشقش اشاره می‌کند که باعث سوز و ساز در وجودش شده است. او همچنین به درد و رنجی که از مستی و عشق متحمل شده اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در برابر این احساسات عمیق، گاه مانند شیشه‌ای نازک و شکننده است.