شمارهٔ ۲۶۶ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارم
که چون دل، بلبل شوریده حالی در قفس دارم
نشد آسودگی حالی، نصیب کاروان ما
به هر وادی خروش دلخراشی، چون جرس دارم
عجب رسمی ست شهرستان دنیا را تماشا کن
که تنها من همین هشیارم و از پی عسس دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و رنج درون خود سخن می‌گوید. او نسبت به وضعیت ناامید کننده‌اش و بی‌قراری‌اش در زندگی اشاره می‌کند، به طوری که به دلبلبل نشسته در قفسی می‌ماند که هیچ آسایشی نمی‌یابد. همچنین به تماشا کردن دنیای پر از غم و تلخی اشاره می‌کند و احساس می‌کند که تنها اوست که هشیار است و در پی حمایت دیگری می‌گردد.