شمارهٔ ۲۶۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
نه یاد مصر و نه پروای کاروان دارم
عبیر پیرهن، آن خاک آستان دارم
چو شمع، تا شده ام روشناس محفل او
تبی چو آتش سوزان در استخوان دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به بی‌توجهی‌اش نسبت به یاد مصر و مسافران اشاره می‌کند و تنها به عشق و محبت معشوقش اهمیت می‌دهد. او خود را به شمعی تشبیه می‌کند که در محفل محبوب روشنی می‌بخشد و در وجودش عشق، مانند آتش، شعله‌ور است.