شمارهٔ ۲۷۶ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
با ماست، لطف چشم تغافل پناه،کم
حسرت پر و امید فراوان، نگاه کم
دل را مده به غمزهٔ مژگان که خسروان
آلوده اند پنجه به خون سپاه،کم
در محفل زمانه، چو شمعیم در گداز
تا تن به جا بود، نشود اشک و آه کم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به بیان احساسات عاشقانه و پیچیدگی‌های عشق می‌پردازند. شاعر از لطافت و زیبایی چشمان معشوقش صحبت می‌کند و به حسرت‌ها و امیدهایش اشاره می‌کند. او از دل خود می‌خواهد که به غم و اندوه مژگان معشوق وابسته نشود، چرا که بزرگان و اشراف در جنگ و خونریزی غرق هستند. همچنین شاعر بیان می‌کند که در محفل زمانه مانند شمعی در حال ذوب شدن است و تا زمانی که زنده است، نباید اشک و غم او کاهش یابد.