شمارهٔ ۲۹۶ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
صفای وقت، ز دل های بی غبار بجو
طراوت از نفس پاک نوبهار بجو
شکسته حال و پریشان دل و سیه بختم
مرا به حلقهٔ آن زلف تابدار بجو
کنار جدول و جو، جای تشنه کامان است
لب مرا، به لب تیغ آبدار بجو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دنبال جستجوی صفا و طراوت در زندگی است. شاعر از دل‌های پاک و بی‌آلایش درخواست می‌کند تا لحظاتی خوشایند و دلنشین را پیدا کند. او از حال خراب و ناامید خود می‌گوید و خواستار یافتن آرامش و زیبایی در زلف محبوبش است. در نهایت، او به تشنگی و نیاز خود اشاره می‌کند و به دنبال آبی برای رفع تشنگی خود است.