شمارهٔ ۲۹۸ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای تهیدست، به امّید و امل غره مشو
مزرعی را که نکشتی، نتوان کرد درو
من تنک مایه ام و پیر مغان مستغنی
وای اگر خرقهٔ سالوس نگیرد به گرو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به تهیدستان و کسانی که به امید و آرزوهای بی‌اساس دل بسته‌اند هشدار می‌دهد که نباید در انتظار برآورده شدن خواسته‌هایشان باشند. او می‌گوید که اگر کاری نکنند، نمی‌توانند به میوه‌های خوب دست یابند. همچنین شاعر به وضعیت خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هرچند او کمبودهایی دارد، اما از دنیا و مادیات بی‌نیاز است. در پایان، او به خطر فریبندگی و تظاهر به ایمان اشاره می‌کند و نسبت به آن هشدار می‌دهد.