شمارهٔ ۳۰۲ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)
خوش آنکه پیماید قدح، چشم جفا پیمان تو
از خویش بستاند مرا، گیرایی مژگان تو
صبر گران تمکین من، کوه است و می بازد کمر
چون بگذرد دامن کشان، سرو سبک جولان تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به بی‌وفایی و زیبایی‌های محبوبش اشاره می‌کند. او از زیبایی مژگان معشوق سخن می‌گوید که می‌تواند او را از خود دور کند. صبر او مانند کوهی است که در برابر می‌خوردن و مشکلات بسیار مقاوم است. وقتی معشوق با سبکی و ناز عبور می‌کند، تمام سختی‌ها و مشکلات فراموش می‌شود.