شمارهٔ ۳۰۴ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
چون لب نایی و نی، پرده سرایان من و تو
سر افسانه گشاییم، به دستان من و تو
خرّم آن ساعت و آن روز، که چون بلبل و گل
بنشینیم به گلگشت گلستان من و تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از لحظاتی شاد و دل‌انگیز صحبت می‌کند که در آن من و تو با نغمه‌خوانی و آواز در کنار هم به سرایه عشق و داستان‌ها می‌پردازیم. او به زیبایی‌های زندگی و عشق اشاره می‌کند و آرزو دارد در کنار هم چون بلبل و گل، در باغی خوشبخت بنشینیم و از زیبایی‌ها لذت ببریم.