نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳۷ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنی

افتادهٔ توایم و نگاهی نمی کنی

روشن سواد خط توام، جرم من ببخش

رحمی چرا به نامه سیاهی نمی کنی؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از دل می‌خواهد که به گناه او رحم کند و به دردی که احساس می‌کند توجهی نداشته باشد. او به عجز و انکسار خود اشاره می‌کند و از محبوبش می‌خواهد که بر نامه‌اش که در آن غم و ناامیدی وجود دارد، نگاه رحمت کند و او را ببخشد.