شمارهٔ ۴۲ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تامل درباره خواسته‌ها و آرزوهای انسان می‌پردازد. شاعر به محدودیت‌های دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که کسی که از دنیا بریده و به حقیقت نزدیک شده، به راحتی به آرزوهایش نمی‌رسد. در مواجهه با چالش‌ها و سختی‌ها، همچون کوهی مستحکم است و از ترس و وحشت نمی‌هراسد. همچنین به انتقاد از کسانی می‌پردازد که به راحتی دروغ می‌گویند و حقیقت را نمی‌شنوند. در کل، شعر به جستجوی حقیقت و پایداری در برابر مشکلات اشاره دارد.