نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۴ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مردان کنند خوش، غم و هجر همیشه را

آب بقاست آتش تب، شیر بیشه را

گر بحر ریزیش به گلو، العطش زند

جایی که نخل حرص فروبرد ریشه را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق مردان عاشق و غم‌زده می‌پردازد. اشاره به آن دارد که غم و جدایی برای آنان همیشگی است و مانند آب حیات، تلخی و حرص را در وجودشان حس می‌کنند. همچنین بیان می‌کند که اگر دریا نیز از عطش بر آنان فشار آورد، در جایی که حرص وجود دارد، ریشه آنها گرفته می‌شود. در واقع، این شعر به تضادهای درونی و چالش‌های عاطفی انسان‌ها اشاره دارد.