شمارهٔ ۶۶ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
خاک آسوده، چو سیماب شد ازگریهٔ ما
آستین، حلقهٔ گرداب شد از گریهٔ ما
آنقدر نیست که بر دیدهٔ دشمن ریزیم
خاک این غمکده نایاب شد، ازگریهٔ ما
چه عجب گر فلک، از زاری ما گردد نرم؟
دل سنگین بتان، آب شد از گریهٔ ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساس عمیق و غم ناشی از گریه و اندوه می‌پردازد. شاعر به تصویرگری از تأثیر گریه می‌پردازد و می‌گوید که خاک و زمین به خاطر اندوه ما نرم و شبیه به سیماب شده، و دیگر نمی‌توان غم و درد را به راحتی بر دوش دیگران منتقل کرد. در نهایت، شاعر از نتایج و تأثیرات گریه بر دل‌ها و احساسات توصیف می‌کند، حتی می‌گوید که دل سنگین و بی‌احساس بتان نیز در برابر زاری ما نرم می‌شود.