شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدح حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گشته ست صفحه، دامن دشت ختن حزین
نازم خرام کبک همایون مثال را
در حکم ماست ملک سلیمانی سخن
گوییم شکر سلطنت بی زوال را
نیروی کلک ماست که بالیده از غرور
بر خاک عجز، ناصیهٔ پور زال را
اوج فلک در آب گهر گشته غوطه ور
کلکم گشوده تاکف دریا نوال را
لیکن ز شرم کوتهی از مدح مرتضی
غسلی برآورم، عرق انفعال را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی دشت ختن و الگوبرداری از کبک برای بیان زیبایی و عظمت سخن می‌گوید. او به قدرت و اعتبار خود در مقام شاعری اشاره کرده و سلطنت و شکوه سخنانش را ستایش می‌کند. همچنین، به تواضع و شرم خود در مدح شخصیت بزرگی چون حضرت علی (ع) اشاره کرده و از احساس انفعال ناشی از این شرم سخن می‌رانَد.