شمارهٔ ۲۹ - در تاریخ فوت اسوهٔ عارفان میر محمّد تقی رضوی خراسانی حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / قطعات / وزن: فاعلن مفاعیلن فاعلن مفاعیلن (مقتضب مثمن مطوی مقطوع)
تا ز عالم فانی، عارف زمان رفته
از تن جهان گویی، عمر جاودان رفته
هر که پیشوا دارد، نور شمع ایمان را
بر سرای ظلمانی، آستین فشان رفته
بهر سال تاریخش، خامه ام نشان می جست
دل به خون تپید و گفت: دانش از میان رفته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به موضوع فرار جوانی و گذر زمان می‌پردازد. او اشاره می‌کند که عارف، با ترک دنیای فانی، به جاودانگی رسیده است. همچنین کسانی که ایمان دارند، در راه روشنی قدم می‌گذارند و با امید و تلاش در برابر تاریکی‌ها می‌ایستند. شاعر با حسرت به گذشته و سال‌های تاریخ می‌نگرد و می‌گوید که علم و دانش از میان رفته‌اند و دلش درد می‌کند.