شمارهٔ ۳۳ - آزادی دو عالم حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / قطعات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
ای دل، به قدر خواهش، در چشم خلق خواری
آری به قدر حاجت، طالب ذلیل باشد
یک قطره آبرو را، نتوان به زندگی داد
لب تشنه جان سپارم،گر سلسبیل باشد
آزادی دو عالم، در قطع آرزوهاست
این نکته رهروان را، یارب دلیل باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات انسانی و اهمیت آبرو و آرزوها میپردازد. شاعر میگوید که انسانها به اندازهی آرزوها و نیازهای خود، در نظر دیگران حقیر میشوند و در واقع آبرو را نمیتوان با زندگی خرید. او همچنین به این نکته اشاره میکند که آزادی و شادی واقعی در رهایی از آرزوهای ناتمام نهفته است و این حقیقت باید برای رهروان و جویندگان معرفت روشن باشد.