شمارهٔ ۴۴ - تضمین از سعدی حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل و احساسات خود سخن می‌گوید و می‌گوید که نباید از او ترسی داشت اگر سخنی تازه بزند. او بیان می‌کند که نفس او در درون دلش آواز سر می‌دهد و نکته‌ای از سعدی را به یاد می‌آورد که آشنا با درد انسان‌هاست. شاعر احساس می‌کند که در دنیای مادی چیزهای مهمی از او دور مانده و امیدی به بقای هستی نمی‌بیند. او دعا می‌کند که شاید روزی شخصی دارای دل رحمتی برای مسکینان بکند.