بخش ۱۲ - بی ارزشی دنیا و مثال اهل دنیا حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به داستان دو کودک اشاره می‌کند که بر سر یک جوز پوست‌دار به جدال پرداخته‌اند. یکی از کودکان به جوز علاقه دارد و دیگری آن را از او می‌رباید. شاعر با این تمثیل به دنیا و ارزش‌های سطحی آن اشاره می‌کند و می‌گوید که این جوز بدون مغز نماد دنیای فانی و بی‌ارزش است. او همچنین به این نکته اشاره دارد که خصومت و争 بر سر چیزهای ناچیز و بی‌معنا، مانند جدال بر سر این جوز، نشانه‌ای از نادانی است. در نهایت، شاعر به کودکان توصیه می‌کند که بر روی مسائل واقعی و معنادار تمرکز کنند و از افتادن در دام وسوسه‌های دنیوی پرهیز کنند.