نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴ - فی المنقبه حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / مطمح الانظار / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

شاهسوار صف هیجا علی

واقف اسرار خفیّ و جلی

آیتی از منقبتش هل اتی

رایتی از مکرمتش لافتی

نفس نبی، باب شبیر و شبر

ناصر دین، سرور عالی گهر

قافله سالار همه رهروان

داغکش ناصیهٔ خسروان

والی ملک و ملکوت از ازل

برتر از اندیشهٔ خَلقش، محل

جادهٔ حق، مسلک و منهاج او

دوش نبی، پایهٔ معراج او

صدرنشین، صفحهٔ ایجاد را

عرش گزین، علم خدا داد را

ساقی جان، از می کوثر سرشت

دوستیش، سایق راه بهشت

یا اسدالله، ز حزین غریب

روی متاب ازکرم بی حسیب

پرده نیوشندهٔ فرمان توست

حلقه به گوشی ز غلامان توست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مدح و ستایش علی (ع)، امام اول شیعیان و شوهر فاطمه (ع) پرداخته است. شاعر او را شخصیتی برجسته و عارف به اسرار می‌داند که سرور را برای دین و رهبران می‌باشد. او را قافله‌سالار مؤمنان و برتر از تمام مخلوقات معرفی کرده و تأکید می‌کند که روش و مسیر او، راه حق است. همچنین به ویژگی‌های خاص ایشان چون علم و فضل اشاره می‌کند و از او به عنوان ساقی جان که عشق به بهشت را هدایت می‌کند، یاد می‌کند. در نهایت، از او می‌خواهد که از رحمت و کرم خود روی نگرداند.