شمارهٔ ۱۴۳ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به تصویر زیبایی از صبحگاه و تجلی زیبایی‌ها اشاره دارد. حسن (زیبایی) به شوق می‌رسد و در حالی که از حجاب (پوشش شب یا غم) خارج شده، عریان و پاک به جلوهگری می‌پردازد. همچنین، سحر (صبح) بر سر بالین شاعر حاضر می‌شود و او را بیدار می‌کند تا ببیند که آفتاب (روشنی و امید) ظهور کرده است. این اشعار حس تازگی و روحیه‌ی شاداب صبح را به تصویر می‌کشند.