شمارهٔ ۱۷۷ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شعر، شاعر از تاثیر عشق بر دلش می‌گوید. او به شمعی اشاره می‌کند که با تابش خود دلش را روشن کرده و خود را در خواب خیالی گم کرده است. همچنین از دردی که از عشق و آتش درونش بر او می‌تابد، سخن به میان می‌آورد و به احساساتی می‌پردازد که شبیه به شعله‌های آتش و تاب شمع است.