شمارهٔ ۱۸۱ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
صوفی که بود اساس کارش بر زرق
ژاژش به دهان، خاک سیاهش بر فرق
خضر ره اوا پای سست، در گام نخست
نوح دگران و خویش تا گردن غرق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به یک صوفی اشاره می‌کند که ظاهراً بر اساس تظاهر و ظاهرگرایی عمل می‌کند. او در حالت نااستواری قرار دارد و در ابتدای راه به مشکلاتی برمی‌خورد. دیگران نیز در شرایط سختی قرار دارند و درگیر غرق شدن در مشکلات زندگی هستند. به طور کلی، روح ظاهربینی و ناپایداری در این ابیات مشهود است.