شمارهٔ ۵۸ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت محبوب خود سخن می‌گوید که باعث شده نگاهش به او مانند شمعی بسوزد. گرمی وجود محبوبش نیز اشک و آه او را به آتش کشیده است. شاعر از دامن خود که به خاطر گریه‌اش خیس و سبز شده، سخن می‌گوید و در پایان با یک برق ناگهانی، همه چیز دور و برش به آتش می‌افتد. این اشعار حس شدت عشق و دلتنگی را به تصویر می‌کشند.