شمارهٔ ۵۷ - و له ایضا حیدر شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی شادی و زیبایی است که در عید و زیبایی محبوب می‌بیند. شاعر عید را از همه‌ی روزها خوش‌تر می‌داند و می‌گوید که حتی در میان گل‌ها، محبوب او زیباترین است. او از معشوقش می‌خواهد که نسبت به خود برتری نداشته باشد، چون زیبایی او از هر زیبایی دیگری فراتر است. شاعر همچنین احساسات خود را به تصویر می‌کشد و تمایل دارد که محبوبش او را تنها نگذارد، زیرا در این عشق، او همچون پرنده‌ای در دام است. در نهایت، شاعر به یاد محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در لحظات نوشیدن شراب، یاد محبوبش برایش از همه چیز زیباتر است.