شمارهٔ ۷۴ - و له حیدر شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و وابستگی عمیق شاعر به محبوبش است. شاعر با بیان اینکه اگر محبوبش در کنار او باشد، حس بیم و ناامیدی از دست دادن را دارد، به اهمیت او در زندگی‌اش اشاره می‌کند. او بر این باور است که محبوبش اختیار همه چیز را در دست دارد و در کنار او، زندگی و امیدش معنا می‌یابد. شاعر خواسته‌های خود را که به محبوبش مرتبط است، بیان می‌کند و نشان می‌دهد که بدون حضور او، هیچ چیز برایش اهمیت ندارد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که سخنان محبوب یادگار او خواهد بود.