بخش ۷ - در بیان معرفت نماز و کیفیت آن امیر حسینی هروی
امیر حسینی هروی / کنز الرموز / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
نفس تست آلوده حرص و هوا
رو طهارت کن بدریای فنا
پس بشوی از هر دو عالم دست و روی
تا شوی شایسته این گفتگوی
خلوتی کن بر در امید رو
بر مصلای زه توحید رو
قبله را چون یافتی دستی برآر
دست خود یعنی ز غیر حق بدار
گرچه بردی گوی طاعت از ملک
هم بعجز خویش خم زن چون فلک
اختیار خود برون کن از وجود
تا بیابی نقد اسرار سجود
چون برآوردی سر از تدبیر کار
سهو خود را سجده سهوی بدار
نفس زنگی طبع دارد بوی یار
هرچه پیش آید بگردان سوی یار
دولت هر دو جهانت داده اند
پنج نوبت بهر آنت داده اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به صورت نمادین به تاکید بر تصفیه نفس و دوری از آلودگی‌های حرص و شهوت می‌پردازد. شاعر به خواننده توصیه می‌کند که با شستن دست و صورت از هر دو جهان، خود را برای گفتگو با حق شایسته کند. همچنین به خلوت‌نشینی و توکل بر خدا اشاره می‌کند و می‌آموزد که باید از غیر حق دوری کند و به درون خود نگاهی بیاندازد. او در نهایت به اهمیت سجده و تسلیم در برابر حق و تلاش برای دوری از وسوسه‌های نفس اشاره می‌کند و بر این نکته تاکید دارد که در زندگی به دنبال پیوند با یار الهی باشد.