بخش ۱۰۲ - به آن رازی که گفتم پی نبردند اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به رازی اشاره می‌کند که دیگران نتوانسته‌اند آن را درک کنند. او از این موضوع ناراحت است که هیچ‌کس از میوه شیرین تجربه‌هایش بهره‌مند نشده است. همچنین، او از یک شخصیت بزرگ (میر) کمک می‌طلبد و بیان می‌کند که دیگران او را تنها به عنوان یک غزل‌خوان می‌شناسند.