نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۰۷ - خودی دادم ز خود نامحرمی را اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خودی دادم ز خود نامحرمی را

گشادم در گل او زمزمی را

بده آن نالهء گرمی که از وی

بسوزم جز غم دین هر غمی را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از احساسات خود و عشق به معشوقه‌اش صحبت می‌کند. او به دلیل عشق و وابستگی‌اش، خود را از دیگران جدا کرده و در دنیای او غرق شده است. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که ناله‌ای سر دهد تا او نیز داغ عشق را احساس کند و تنها غم دین را از غم‌هایش کنار بگذارد. در واقع، او در جستجوی احساسی عمیق و معنوی است.