بخش ۱۳۱ - درین عالم بهشت خرمی هست اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به ارتباط بین بهشت و آدمی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در بهشت شادی و سرور وجود دارد، اما این خوشی با اشک و غم او در تضاد است. همچنین، به تلاش و امید آدمی برای رسیدن به آن خوشی‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که بهشت هنوز در انتظار انسانی است که به آنجا برسد.