بخش ۱۴۰ - دلی برکف نهادم ، دلبری نیست اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دلی برکف نهادم ، دلبری نیست
متاعی داشتم ، غارتگری نیست
درون سینهٔ من منزلی گیر
مسلمانی ز من تنها تری نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از احساس تنهایی و فقدان عشق و محبت سخن میگوید. او اشاره دارد که دلش را به عشق داده، اما دلبری برای او نیست. همچنین از نداشتن چیزی با ارزش و معیاری برای عشق و دوستی گلهمند است و در نهایت از دیگران میخواهد تا به درون او نگاه کنند، زیرا در درونش حس مسلمانی و خلوص موجود است، و هیچکس به اندازه او از تنهایی و غم بیخبر نیست.