بخش ۱۵۴ - تو هم آن می بگیر از ساغر دوست اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دوست اشاره می‌کند و از او خواسته می‌شود که از می و نوشیدنی‌های دوست بهره‌مند شود تا همیشه در کنار دوست بماند. شاعر همچنین بیان می‌کند که نیازی به سجده و عبادت نیست و تنها با وحدت و نزدیکی به دوست می‌توان به حقیقت دست یافت. در نهایت، به نمادین بودن خاک در برابر دوست اشاره دارد.