بخش ۱۵۵ - تو سلطان حجازی من فقیرم اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تفاوت جایگاه‌های ظاهری و باطنی اشاره می‌کند. او خود را فقیر می‌نامد و به سلطان حجازی نسبت می‌دهد، اما در معنای باطنی احساس ثروت و عظمت دارد. او از جهانی سخن می‌گوید که از تخم «لااله» (عبارت از عدم) به وجود آمده و از مخاطب می‌خواهد تا به عمق وجودش نگاه کند.