بخش ۱۸۵ - فرنگی صید بست از کعبه و دیر اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف حال و روز انسان‌ها می‌پردازد که از کعبه و دیر دور شده‌اند و صدای دعا و نیایش در خانقاه‌ها شنیده نمی‌شود. او حکایت را به ملا می‌گوید و از او دعا می‌خواهد که ای خدا، نتیجه نیکی برای ما رقم بزنی.