بخش ۱۹۵ - سراپا درد و سوز شنائی اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به درد و عذاب عاشق اشاره دارد که در آتش عشق می‌سوزد و جدایی از محبوب را تحمل می‌کند. زیبایی عشق از نغمه‌های نی برخاسته و در این عشق، روح و جلال الهی به خوبی نمایان است.