نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۲۳ - خودی را از وجود حق وجودی اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خودی را از وجود حق وجودی

خودی را از نمود حق نمودی

نمی دانم که این تابنده گوهر

کجا بودی اگر دریا نبودی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به بررسی وجود انسان و رابطه‌اش با خداوند می‌پردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که خودی و وجود انسان ناشی از وجود و تجلی حق است. همچنین، او به زیبایی و ارزش وجودی انسان اشاره می‌کند و می‌پرسد که اگر وجودی چون دریا (خداوند) نبود، این گوهر تابناک کجا بود و چه ارزشی داشت. به طور کلی، این ابیات تأکیدی بر وابستگی وجود انسان به وجود الهی دارند.