بخش ۳۲۶ - کف خاکی که دارم از در اوست اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
کف خاکی که دارم از در اوست
گل و ریحانم از ابر تر اوست
نه «من» را می شناسم من نه او را
ولی دانم که من اندر بر اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره به ارتباط عمیق و غیرقابل توصیف میان انسان و خالق دارد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که وجود او از خاکی است که از درگاه خداوند به او رسیده و تمامی زیبایی‌ها و نعمت‌هایی که دارد (مانند گل و ریحان) نیز از رحمت و برکت اوست. اگرچه شاعر و خداوند یکدیگر را به‌طور کامل نمی‌شناسند، اما شاعر احساس می‌کند که وجودش در سایه وجود خداوند قرار دارد.