نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۳۳ - جدائی شوق را روشن بصر کرد اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

جدائی شوق را روشن بصر کرد

جدائی شوق را جوینده تر کرد

نمی دانم که احوال تو چون است

مرا اینب و گل از من خبر کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از جدایی و شوقی که پس از آن به وجود آمده صحبت می‌کند. او می‌گوید جدایی، شوق را در او بیشتر کرده و او را مشتاق‌تر کرده است. همچنین شاعر از احوال معشوق خود نگران است و از بوی گل و این‌گونه عناصر طبیعی متوجه حال او شده است.