بخش ۳۳۴ - ترا ازستان خود براندند اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
تو را از آستان خود براندند
رجیم و کافر و طاغوت خواندند
من از صبح ازل در پیچ و تابم
از آن خاری که اندر دل نشاندند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر احساس طرد شدن از سوی دیگران را بیان میکند. او به این موضوع اشاره دارد که از آغاز خلقت در سختی و تنش بوده است و دلی پر از درد و خار دارد که به او تحمیل شده است. بهطور کلی، این شعر بیانگر احساس ناامیدی و رنجهای طولانیمدت فردی است که مورد ظلم و قضاوت نادرست قرار گرفته است.