نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۳۹ - چه شیطانی خرامش واژگونی اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

چه شیطانی خرامش واژگونی

کند چشم ترا کور از فسونی

من او را مرده شیطانی شمارم

که گیرد چون تو نخچیر زبونی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به توصیف یک شیطان که در حال حرکت است می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که این شیطان می‌تواند چشم‌ها را تحت تاثیر قرار دهد و انسان‌ها را به گمراهی بکشاند. او به نوعی از انسان‌ها که در چنبره‌ی این شیطان گرفتار می‌شوند، انتقاد می‌کند و آن‌ها را به مردگی تشبیه می‌کند که به دام افتاده‌اند. به طور کلی، شاعر به خطرات و آسیب‌های ناشی از وسوسه‌ها و فریب‌ها اشاره دارد.