بخش ۳۴۱ - بشر تا از مقام خود فتاد است اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که انسان وقتی از مقام و جایگاه واقعی خود پایین می‌آید، به اندازه‌ی همان کاهش، آزادی عمل پیدا می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که حتی گناه هم ممکن است بدون لذت و احساس سردی باشد، به‌خصوص اگر شیطان بر انسان حاکم باشد. در واقع، این ابیات به مخاطب یادآوری می‌کند که هر چه انسان از اصل خود فاصله بگیرد، بیشتر در دام وسوسه‌ها می‌افتد.