بخش ۳۵۴ - در دل را بروی کس نبستم اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
در دل را بروی کس نبستم
نه از خویشان نه از یاران گسستم
نشیمن ساختم در سینهٔ خویش
ته این چرخ گردان خوش نشستم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر میگوید که در دل خود را به روی کسی نبسته و از هیچیک از خویشان یا دوستانش جدا نشده است. او در درون خود جایی برای آرامش ساخته و در این دنیای پر تحول و ناپایدار، به نوعی احساس خوشبختی و آرامش میکند.