نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۶۶ - خودی را نشهٔ من عین هوش است اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خودی را نشهٔ من عین هوش است

ازان میخانهٔ من کم خروش است

می من گرچه نا صاف است درکش

که این ته جرعهٔ خمهای دوش است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مفهوم خودشناسی اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که انسان باید خود را بشناسد. او به میخانه‌ای اشاره می‌کند که در آن نوشیدن می (شراب) به نظر می‌رسد که بر خلاف ظاهر، عمیق و معنادار است. شاعر به این نکته می‌پردازد که هرچند می ممکن است زلال نباشد، اما درون آن حاوی تجربیات و احساسات عمیق است. این بیان می‌تواند نمادی از جست‌وجوی حقیقت و معنای زندگی باشد.