بخش ۳۶۷ - ترا با خرقه و عمامه کاری اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره می‌کند که ظاهر و زینت‌ها (خرقه و عمامه) اهمیتی ندارند. او از درون خود بوی عطری خاص را حس می‌کند که نشان‌دهنده‌ی تجربه و شناخت عمیق اوست. او تنها به یک چوب نی (نماد ساده و بی‌ادعا) بسنده کرده و به دنیا و مادیات اهمیت نمی‌دهد. این ابیات نشان‌دهنده‌ی ارزش‌های معنوی و داخلی به جای ظواهر دینی و مادی است.