بخش ۹۲ - سبوی خانقاهان خالی از می اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به بیان این موضوع می‌پردازد که خانقاه‌ها و مکان‌های معنوی از نوشیدن شراب (نماد شادی و عشق) خالی شده‌اند. مکتبی که راه خود را طی کرده، به‌نوعی از بین رفته است. شاعر از بزم شاعران دل‌زده و ناامید دور شده و نواها و آهنگ‌های زندگی از سازش (نی) بیرون ریخته شده و بی‌صدا مانده‌اند. این ابیات به نوعی از خودباختگی و فقدان شادی و هنر در زندگی اشاره دارند.