بخش ۱۱۸ - دوام ما ز سوز ناتمام است اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که دوام و استمرار ما به خاطر داغ و ناتمامی زندگی و احساسات است. شاعر به نوعی به سختی‌ها و تپش‌های زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که مانند ماهی، نمی‌توانیم در آرامش و سکون بمانیم. او به جست‌وجوی آرامش و ساحل می‌پردازد، اما می‌فهمد که این آرامش موقتی است و در نهایت، مرگ و پایان حتمی است.