بخش ۱۲۳ - به پهنای ازل پر می گشودم اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مولانا در این ابیات به احساس آزادگی و تعلق نداشتن به مادیات اشاره می‌کند. او در شروع به یادآوری حالت نداشتن موانع و آزاد بودن در وجود خود می‌پردازد و سپس به ارزش و بهای خود در نظر معشوق اشاره می‌کند که به نوعی به او هویتی و وجودی داده است. این ابیات بیانگر تحولی عمیق و تاثیر عشق در زندگی فرد است.