بخش ۱۵۷ - تو می گوئی که من هستم خدا نیست اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
تو می گوئی که من هستم خدا نیست
جهان آب و گل را انتها نیست
هنوز این راز بر من ناگشود است
که چشمم آنچه بیند هست یا نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بحث وجود و حقیقت می‌پردازد. او اشاره می‌کند که برخی ممکن است منکر خدا شوند، اما در عین حال به این موضوع فکر می‌کند که واقعیت چیست و آیا آنچه می‌بیند حقیقت دارد یا خیر. به نظر می‌رسد او هنوز به درک کاملی از این راز نرسیده است.