بخش ۱۶۴ - گریز آخر ز عقل ذوفنون کرد اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خشم و دیوانگی دل سخن می‌گوید که ناشی از عشق است. او به خُلق و خوی خودخواهانه دل اشاره کرده و به آسیب‌هایی که عشق به آن وارد کرده پرداخته است. همچنین، شاعر بیان می‌کند که از سرنوشت و تغییرات آن نباید سوال کرد، زیرا حکیم آگاه و دانا نیز به جنون و دیوانگی مبتلا شده است.